Gezond links in Gouda

Maag

2011-02-08T01:25:00.000-08:00

Tachtig mensen in Elmina hebben werk in de plastic-recycling fabriek van Cyclus. Hoeveel kinderen in die straatarme Ghaneze stad zouden er hun bestaanszekerheid aan ontlenen? Het is een schoolvoorbeeld van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Een afvalberg opruimen, het materiaal hergebruiken en (op termijn) winst maken. People. Planet. Profit. De fabriek komt langzaam in de zwarte cijfers, al waren er flinke aanloopproblemen. Cyclus moest € 1,2 miljoen reserveren om het aanloopverlies te dekken. Maar dat geld is niet weg.

Een plaatselijke ondernemer van Nederlandse afkomst is geïnteresseerd in een overname. Hij wil het concept ook in andere Ghaneze regio’s in de markt zetten. Althans, dat was hij. De onderhandelingen staan onder druk door de campagne van Trots en Gouda Positief. Ze trekken alles in Elmina in de sfeer van corruptie en persoonlijk gewin, en brengen de betrokken bestuurders schade toe en persoonlijk verdriet.

De Goudse ontwikkelingsrelatie is onderdeel van Logo South, een programma van VNG International. Met een rijkssubsdie van € 5,5 miljoen per jaar, begonnen vijftig gemeenten samenwerkingsrelaties in 17 ontwikkelingslanden. Vorig jaar maakten de universiteiten van Amsterdam en Utrecht nog een lovend evaluatierapport van LOGO South. De expertise van Nederlandse gemeenten op het gebied van basisadministratie, drinkwater, sanitatie, afvalverwerking en huisvesting levert een significante bijdrage aan de versterking van het lokaal bestuur in ontwikkelingslanden, concludeerden de onderzoekers.

In de diarree van ongefundeerde verdachtmakingen over Elmina kwam één concreet punt aan het licht. Commissarissen Hans Beltman en Jaap Warners van Cyclus waren directeur van de fabriek in Elmina. Dat is in strijd met de statuten van het bedrijf, oordeelden de aandeelhouders onder wie ons eigen college van B en W. Cyclus stelt daar tegenover dat de dubbelfunctie juridisch wel kon omdat het een tijdelijke aanstelling betrof, en er waren inhoudelijk goede argumenten voor.

Het resultaat is een treurige puinhoop. De commissarissen moesten opstappen als zoenoffer aan de smeercampagne van een minderheid in de gemeenteraad. De continuïteit van een waardevol project staat in de waagschaal. Hoeveel kinderen gaan straks weer zonder eten naar bed? Over ontwikkelingshulp kun je politiek van mening verschillen. Het argument van rechtse partijen is dat links er altijd zo goed in is om sinterklaas te spelen ‘van onze belastingcenten’. Maar zolang je in ons land van overdaad, je maag kunt laten verkleinen op kosten van de solidariteit, vind ik het niet meer dan fatsoenlijk om je nek uit te steken voor een land waar honger nog steeds een dagelijkse realiteit is.

Ophef

2010-09-23T02:14:00.000-07:00

Een harmonieuze samenleving is gebouwd op respect, verdraagzaamheid en wellevendheid, zei de koningin in de troonrede. Zo is het maar net. Het openbaar bestuur moet onberispelijk zijn. Politieke ambtsdragers maken onafhankelijke afwegingen en houden hun privébelang en de publieke zaak netjes gescheiden.

De gemeenteraad vergaderde dinsdag vertrouwelijk over een voorstel van Gouda Positief om een extern onderzoek in te stellen naar de integriteit van de burgemeester, naar aanleiding van een vermeende stroom van geruchten in de stad. De burgemeester bouwde een tweede huis in Ghana. Na zijn pensioen wil hij daar (deels) gaan wonen om ontwikkelingswerk te doen. Gouda Positief stelt dat er aanwijzingen zijn dat de burgemeester zijn positie heeft misbruikt en dat er van alles en nog wat niet in de haak is. De gemeenteraad reageerde geschokt. Zulke ernstige beschuldigingen moet je serieus nemen en zorgvuldig onderzoeken.

Welke signalen kreeg Gouda Positief? Wat zijn de beschuldigingen precies? Wie heeft deze beschuldigingen geuit? Alle fracties in de gemeenteraad wilden het naadje van de kous weten. Jan de Laat van Gouda Positief antwoordde dat zijn fractie contact heeft met één of meer klokkenluiders die gewag hebben gemaakt van allerlei zaken. Het was evenwel niet mogelijk om daar meer over te zeggen want dan zouden die klokkenluiders in de problemen geraken.

U vraagt ons een onderzoek in te stellen, wat wilt u onderzoeken? Gaat het om omkoping? Corruptie? Iets met bestemmingsplannen, vroeg Wim Hillenaar (CDA). ‘Ik kan er niets over zeggen,’ antwoordde Jan de Laat. ‘Elke informatie die ik prijsgeef, is direct naar onze bron herleidbaar.’ Rogier Tetteroo (PvdA) begreep het niet. ‘Hoe gaat dit dan straks bij dat onderzoek, is uw bron dan wel bereid om een (notariële) verklaring af te leggen?’ Welnu, dat wist de fractie van Gouda Positief eigenlijk niet. Of er – afgezien van een onbekend verhaal van één of meer onbekende zegslieden – ook belastende stukken op papier beschikbaar zijn, werd evenmin duidelijk. Desondanks wilde Gouda Positief een onderzoek. ‘Als er dan niets uit komt zijn wij de eerste om te zeggen: zand erover,’ zei Jan de Laat. Toch fideel van hem.

‘Verplaatst u zich nu even in de onderzoeker. Welke onderzoeksvragen geven wij hem mee? U kunt toch wel een klein tipje van de sluier lichten,’ probeerde Hillenaar opnieuw. Weer geen antwoord, anders dan dat het boze gerucht van onduidelijke aard moest worden ontzenuwd. Een onafhankelijke, externe deskundige moet aantonen dat de burgemeester niets valt te verwijten. Schuldig, tenzij zijn onschuld is aangetoond.

De gemeenteraad (met uitzondering van de fractie van Trots op Nederland) kwam tot de slotsom dat er geen belastende feiten zijn die een onderzoek naar de integriteit van de burgemeester rechtvaardigen. In de online Krant van Gouda (eigendom van Jan de Laat van Gouda Positief)verscheen al snel een stukje met een plaatje van een ‘Goudse kaasstolp’ dat suggereert dat de gemeenteraad een geweldig schandaal in de doofpot stopt. Binnen een paar minuten meldden zich de eerste reaguurders. Eerst een zekere Ans en even later liet ook een zekere Dick al wat er borrelde in zijn onderbuik de vrije loop.

Arme Beatrix. Arme Wim. Respect, verdraagzaamheid en wellevendheid. Zooo 2009.

Zakenlui

2010-03-29T14:20:00.000-07:00

Het was berengezellig en bloedstollend spannend, de Millenniumtrilogie van Stieg Larsson. Ook al vanwege de vermakelijke tirade tegen de financiële pers die - nog niet eens zo heel lang geleden - de gewoonte had om elke ceo, dga of om het even welke struikrover in het bedrijfsleven die ook maar een beetje in de zwarte cijfers bleef, de hemel in te schrijven.

De werdegang van Cees van der Hoeven, Nina Brink, Rijkman Groenink, Dirk Scheringa en talloze anderen bewijst hoezeer Larsson het bij het rechte eind had. Ik wil maar zeggen: een carrière in zaken of in het bedrijfsleven is geen enkele garantie voor excellentie. In de hele samenleving is dit besef nu vrij breed doorgedrongen. Behalve bij Gouda Positief. De partij schreef een boutade van 27 velletjes tik om af te rekenen met de vermaledijde lokale politiek. In heel Nederland lijden gemeenten onder tegenvallende grondexploitaties, de kredietcrisis en de verwachte bezuinigingen van het rijk. Gouda Positief laat het in zijn analyse buiten beschouwing. Bij ons is de ellende in zijn geheel toe te schrijven aan het amateurisme in het bestuur. Wat de wethouders (en de gemeenteraad) nu precies verkeerd hebben gedaan, of nagelaten staat niet zo precies in het stuk. Maar Gouda Positief vindt het bleekneuzen met baantjesdrang, geen sterspelers, hooguit hinkepinkende eersteklassers en zo komen we natuurlijk nooit in de eredivisie. Ze vinden het in commissie want - mind you - een communicatieadviseur bekeek een tv-optreden van één van de wethouders en oordeelde niet mild. Ja, daar zitten de Goudse burgers maar mooi mee.

Gouda Positief wil het hele college vervangen door zeven topkandidaten uit het bedrijfsleven die allemaal twee dagen in de week werken. Ze worden bestuurlijk gecontroleerd door een Raad van Toezicht met mensen die hun sporen hebben verdiend als ondernemer of zo. Het is een in het bedrijfsleven beproefde constructie. Op de proef gesteld ook, want wat was er toch ook al weer met dat toezicht?

Voor de – door de burgers van Gouda eerlijk gekozen – 35 leden van de gemeenteraad heeft Gouda Positief een figurantenrol in de aanbieding als ‘inhoudelijk’ toezichthouder. Thorbecke kan er een puntje aan zuigen. Onbegrijpelijk dat het plan niet onmiddellijk integraal is overgenomen. Het had zo mooi kunnen zijn, zeven geslaagde zakenlui in pakken van Paul Smith en Armani op B en W-werklunch in de Parkheuvel, of anders minimaal Kaagjesland en zeven blinkende Sports Utility Vehicles in de parkeergarage op de Nieuwe Markt. En veel connecties natuurlijk, business to business. Heel plezierig en zeer vertrouwd. Krijgen we nou straks weer Marco Kastelein op zijn oerdegelijke merkrijwiel? Of Marion Suijker in haar mutsige Ford Ka? Het wordt nooit wat met ons.

Mensenrechten

2010-03-20T15:11:00.000-07:00

‘Ik zag je in de krant staan naast Nebahat Albayrak. Mag ik je alstjeblieft een verhaal vertellen?’, e-mailde Ans Besteman. Nu zitten we aan tafel. Zij met een stapeltje papieren en een onaangeroerd kopje koffie. Ze vertelt over Bashir.

Hij ontmoette zijn vrouw Shakira in de tijd van de communistische heerschappij in Afghanistan. Het was een huwelijk uit liefde, ze waren gelukkig ondanks de bittere armoede. Toen er kinderen kwamen, kon Bashir een baan krijgen als beheerder van de voedseldepots van de KhAD, de gevreesde staatsveiligheidsdienst. Bashir had niet veel op met de communisten, maar hij was allang blij dat hij zijn gezin kon onderhouden.

Taliban
De kinderen groeiden op, de communisten werden verdreven, de Taliban kwamen aan de macht. De mooie oudste dochter van Bashir kreeg te verstaan dat ze moest trouwen met een Talib. Ze verafschuwde de man en weigerde. Bashir steunde zijn dochter. Maar de druk werd opgevoerd, het huwelijk was onafwendbaar. De oudste dochter van Bashir beroofde zich van het leven door ophanging.

De Taliban pakten Bashir op, maar lieten hem na een paar weken vrij. ‘Jullie moeten vluchten, je hebt nog twee dochters en een zoon. Je moet gaan, het is je enige kans’, zeiden zijn vrienden en familie. Shakira slaagde erin om met de kinderen te vluchten naar Nederland. Het was 1998. Een jaar later lukte het ook Bashir.

Shakira en de kinderen werden als vluchtelingen erkend. Maar Bashir kreeg op grond van zijn arbeidsverleden bij de KhAD de 1F-status. Iedereen die heeft gewerkt voor de KhAD heeft zich schuldig gemaakt aan schending van de mensenrechten, redeneert de IND. De advocaat van Bashir was met vakantie toen het bericht kwam. Hij verzuimde beroep in te stellen.

Uitgeprocedeerd
Nu – ruim tien jaar en een onafzienbare reeks van rechtszaken later – is Bashir uitgeprocedeerd. Het enige dat zijn uitzetting nog een poosje kan tegenhouden, is een uitspraak dat het nu te gevaarlijk is om terug te keren naar Afghanistan. Shakira en de kinderen zijn volledig geïntegreerd in Nederland. De dochters hebben gestudeerd, ze trouwden met Nederlandse mannen. De zoon is bijna afgestudeerd.

‘Het is een modern, warm en hecht gezin. Ondanks de armoede, met niet aflatende geestkracht en met af en toe wat financiële hulp van de kerk hebben ze zich er doorheen geslagen, en de kinderen een toekomst gegeven’, vertelt Ans. ‘Bashir is een wijze, zachtmoedige man. Hij is muzikaal, leeft voor de liefde voor zijn gezin, ik steek mijn hand voor hem in het vuur: dit is geen man die mensen heeft gemarteld.’ Ze vertelt dat de ambassade na onderzoek vaststelde dat er geen enkel bewijs was dat Bashir zich schuldig heeft gemaakt aan misdaden tegen de menselijkheid, maar het veranderde niets. Bashir is wanhopig. ‘Ans, zei hij laatst, ik wil zo graag mijn mens-zijn terug.’

Vandaag is het 21 maart. Antiracismedag. Ik heb de zaak Bashir onder de aandacht gebracht van Nebahat Albayrak die jammer genoeg geen staatssecretaris meer is, en van het PvdA Tweede Kamerlid Hans Spekman.

Wilt u – lezer van dit blog - ook helpen? Ik breng u graag in contact met Ans. Zij kan u inzage geven in het dossier.

Wouter kiest voor zijn gezin

2010-03-12T04:37:00.000-08:00

Wijsje

2010-03-11T05:56:00.000-08:00

Dat was een dolle avond, dinsdag. Het afscheid van zeventien collega’s uit de raad. Met welgekozen woorden van de burgemeester, onderscheidingen voor de oudgedienden Jan van Dijk, Roy Kraft van Ermel, Cees Wouters en Gerard Schotanus.

In de feestcommissie hadden we ons al weken verkneukeld om de collega’s vrolijk de maat te nemen met onze leukste lollige liedjes. ‘Ik wil er eigenlijk nooit meer mee ophouden’, verzuchtte Hilde Niezen toen we het laatste meesterwerk hadden voltooid.

Vanavond wordt de nieuwe raad geïnstalleerd. Prompt werd ik vanmorgen weer wakker met een wijsje in mijn hoofd. Hij gaat op ‘Wat voor weer zou het zijn in Den Haag’. Om het af te leren.

Wat voor sfeer zal het zijn in de raad?
Zijn we trots en enorm positief
Geen venijnig chagrijn en verraad,
Of is dat toch een beetje naïef?
Krijgen we hoogstaand debat
Over die prachtige stad
Het is nodig en ’t lijkt me zo fijn
Elke burger is erbij gebaat
Wat voor sfeer zal het zijn in de raad?

Imago

2010-02-16T14:00:00.000-08:00

Wat drijft Laura Werger? Betrokken jongeren uit Gouda Oost zetten een feestje op touw met oud en nieuw. Ze kregen subsidie uit het Initiatievenfonds. Vandaag schilderde de Telegraaf hen af als tuig. Het geld voor het feestje was smeergeld van de gemeente opdat zij rustig zouden blijven. Chocoladeletters op de voorpagina. De VVD en Wilders hebben al een spoeddebat aangevraagd.

De bron van dit verhaal is Laura Werger, lid van de gemeenteraad en lijsttrekker van de VVD. Hoe het echt zit weten we allemaal. Het college van B en W heeft ons per memo geïnformeerd. Over de overlast en criminaliteit rond kerst. Met vuurwerk, sneeuwballen en overvallen. Over de grootschalige inzet van politie die de raddraaiers oppakte en de onrust snel de kop indrukte. De vijf jongeren die in Gouda Oost die het feest organiseerden, hadden er helemaal niets mee te maken.

Daarvoor staat dus de VVD. Niks samenleving met samenhang. Splijten! Alles voor een paar stemmen. Op het ondernemersdebat vorige week wel pleiten voor investeringen in stadsmarketing. Voor een beter imago van de stad. Om vervolgens de stad onder te braken. We kunnen het geld net zo goed meteen in de IJssel gooien.

Vrienden

2010-02-02T02:06:00.000-08:00

Met sommige vrienden heb je geen vijanden meer nodig. De PvdA Tweede Kamerleden Pierre Heijen en Paul Kalma willen de gemeenteraadsverkiezingen verplaatsen naar een warmere periode. En wat staat er vandaag in het AD? De PvdA vindt het te koud om de straat op te gaan. Lekker is dat.

Met de enthousiaste inzet van tientallen vrijwilligers hebben we met de PvdA-afdeling Gouda juist een succesvolle straatcampagne op touw gezet. Wekelijks gaan we met een flinke groep mensen de wijken in. We bieden mensen een roos aan namens de PvdA en we vragen naar de pluspunten en de minpunten van hun wijk. Het zijn prettige en positieve contacten die een schat aan informatie opleveren voor de raadsfractie.

Het is – inderdaad - een koud kunstje. IJspegels in je haren, je tenen losgevroren in je laarzen, maar het is een potje leuk! Burgemeester Wim Cornelis stuurde ons laatst nog een mailtje met hartelijke complimenten. ‘Dit is een goeie manier van campagnevoeren, je moet het ook volhouden buiten verkiezingstijd!’ Daar heeft hij gelijk in, dat gaan we ook doen. En die krant? Morgen piest de kat er weer op.

Onzin

2010-02-01T05:03:00.000-08:00

De PvdA is tegen schuldhulpverlening, kopt Michel Klijmij (Groen Links) op zijn weblog. Het is even leugenachtig als de voorpagina van de Story, die ik van de week onder ogen kreeg bij de kapper. De PvdA is hartgrondig voor schuldhulpverlening en voor het snel wegwerken van de wachtlijsten. We zijn alleen niet voor moties die louter voor de bühne zijn, en ook nog contraproductief.

Wethouder Suijker legde in de raadsvergadering uit dat de wachtlijsten worden aangepakt. Hiervoor is 121.000 euro beschikbaar. Sinds 1 januari kunnen de klanten op de wachtlijst terecht bij bureau Westerbeek. Nog voor de verkiezingen komt de wethouder met een voorstel voor een structurele aanpak.

Ondertussen is onafhankelijk onderzoek gedaan naar de problemen bij de schuldhulpverlening. Dat onderzoek was niet goed genoeg, wethouder Suijker accepteerde het rapport daarom niet en vroeg de externe onderzoeker om zijn huiswerk over te doen. Dit is de reden waarom het rapport niet binnen veertien dagen op tafel kon liggen. De motie van de Christen Unie - we willen binnen 14 dagen duidelijkheid én een oplossing – brengt een oplossing niet dichterbij. Een paar volzinnen op een papieren briefje veranderen de wereld niet. Keihard roepen evenmin. Wethouder Suijker staat tot haar knieën in het bluswater, onze fractie heeft er geen enkele behoefte aan om haar voor de voeten te lopen.

Sorry

2010-01-28T07:14:00.000-08:00

Met de pet in de hand moest de keizer van het Eerste Duitse Rijk naar Paus Gregorius III. De keizer had te pas en te onpas zelf allerlei bisschoppen aangesteld. Het kwam hem op een banvloek van de kerk te staan. De keizer moest een barre tocht over de Alpen maken om in Canossa, waar de pauselijke burcht stond, zijn excuses te maken.

Het is geen pretje, zo’n gang naar Canossa, maar ik ben er koud aan. Arjan Versteeg, de lijsttrekker van de SGP stuurde een boos mailtje. Hij repte bij het debat op de GSG met geen woord over de bezuinigingslijstjes. Laat staan dat hij dit onderwerp had gekaapt, zoals ik gisteren schreef in een blogje.

Mijn stukje was (deels) gebaseerd op een kletspraatje in de wandelgang en niet alles wat er wordt gefluisterd is fit to print. Ik zou het moeten weten want ik heb er nota bene voor doorgeleerd. Een ruiterlijke rectificatie is op z’n plaats. Bij dezen.

Oogst

2010-01-26T06:51:00.000-08:00

In liefde, oorlog en verkiezingscampagnes is alles geoorloofd. Lijsttrekker Versteeg van de SGP kaapte in een debat op de GSG de bezuinigingslijstjes. De kiezer weet voor de verkiezingen waar hij aan toe is, dat heb ik voor elkaar gekregen, stelde hij zonder blikken of blozen. De waarheid is dat niet Versteeg, maar Hilde Niezen (Groen Links) met het lijstjesvoorstel kwam.

Laura Werger is ook niet in haar eerste epische verdichting gebleven. De VVD nam het initiatief voor het cameratoezicht in de stad, stelde ze ijskoud. Terwijl we allemaal weten dat GBG dat lang geleden voor het eerst op de agenda zette. Trots op Gouda ging aan de haal met het idee van Michel Klijmij (Groen Links) om het glazen huis van Serious Request naar Gouda te halen.

Nu we dan toch de schaamte voorbij zijn, wilde ik ook een duit in het zakje doen. En het is allemaal nog waar ook. Het college (Marion Suijker) pakte met succes de jeugdwerkloosheid aan, de PvdA kaartte stelselmatig overlast aan (Driewegplein, de Jan Ligthartschool, winkelcentrum Bloemendaal). Er kwam cameratoezicht wat leidde tot merkbare verbetering. We werkten aan een ruimhartig armoedebeleid, leerlingenvervoer, onderwijshuisvesting en aan de verkeersveiligheid. Een klein succesje kwam langs in de raad van vorige week. De ambulancepost verhuist van de Fluwelensingel naar de zuidkant van de IJssel. Daar hebben Theo Crins (CU) en ik ons hard voor gemaakt. Vanwege de overlast voor de bewoners en voor het welslagen van het bouwproject in de Jan Verswollezone. Enfin, dat u het weet: ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.

Trots

2010-01-07T03:49:00.000-08:00

Na de kerstboodschap van de koningin heb ik een lange blogstilte ingelast. Maar het gaat niet langer. De majesteit zal het wel begrijpen. Zij weet tenslotte - na acht jaar Balkenende – als geen ander hoe het is om vrienden te hebben die al je vijanden overbodig maken.

Dat hebben wij nou in Gouda met Pieter Stroop. Trots op Gouda, zegt hij. Onze appelfrisse stad – zelfverzekerde vrouw van de wereld – griezelt van zijn bewondering. Hij wil haar veroveren en veranderen in een verongelijkte grijze muis. Onze stad is een beheerste, verstandige moeder. Met een warm hart voor al haar kinderen. Ook kwetsbaren en de zorgenkinderen. Ze is streng en consequent, zeker. Maar ze zal zich nooit verlagen tot een onmachtig en eendimensionaal ‘de knoet erover’.

‘Trots’ wil de agenten voortaan 24/7 opsluiten in een bureautje aan de Rijkestraat. Zou het niet handiger zijn als ze op straat lopen? ‘Trots’ wil het belastinggeld van de burgers investeren in een buurtrechtbank in Gouda Oost. Alsof het iets uitmaakt waar een raddraaier zijn straf krijgt. Als hij maar straf krijgt! ‘Trots’ duldt geen daklozenopvang in de stad omdat de burgers het niet willen. Welke burgers? De hoogopgeleide bevoorrechten? Een moeder ziet ook het belang van degenen die niet voor zichzelf kunnen opkomen. ‘Trots’ wil Westergouwe afblazen. Wil je als trotse Gouwenaar wooncarrière maken in je eigen mooie stad, zegt ‘Trots’ ijskoud dat je, je oude huis maar moet oppoetsen. Dat kan de nieuwe bewoner toch doen? Verstandige bestuurders noemen dat een win-winsituatie. Maar ja, dat vereist een iets bredere kijk op de zaak en dat is niet iedereen gegeven.

Ach, het is democratie dus iedereen mag meedoen. Zelfs als je beweert dat de burgers ‘betalen dus bepalen’ - terwijl je eigen organisatie even democratisch is als pak ‘m beet Iran. Maar trots? Ammehoela. ‘Trots op Gouda’ is bitter als gal. Ook zo'n behoefte om even te spoelen? Ik zocht en vond onderstaand filmpje van de Tegenpartij. Blijft leuk!

Vaklui

2009-12-15T14:15:00.000-08:00

Met geen andere collega kan ik zo hartstochtelijk van mening verschillen als met Anita Engbers. Dat gemier op de vierkante millimeter over een detail in een woonverordening, of een kiloprijs voor een sociale sectorwoning. Wat een onzin! Dit alles neemt niet weg dat ik haar hoog heb staan, die bevlogen onversaagde en ongegeneerde alles- en betweter. Bovendien ben ik het ook wel eens hartgrondig met haar eens. Bijvoorbeeld nu.

Op haar website neemt Anita stelling tegen de voorgenomen aanbesteding van (onderdelen van) het welzijnswerk in Gouda. Je zal maar welzijnwerker zijn. Hoe maakbaar is welzijn? Over het welzijn van wie precies gaat het eigenlijk? Tien tegen één dat al die (politieke) partijen in de stad iets anders van je willen. Weinig complimenten, des te meer gezeik, schat ik. Wat doen die watjes eigenlijk met onze belastingcenten? Ze kennen toch de indicatoren? Waarom zijn die wijken nog niet leefbaar? Waarom hangen er nog rotjongens op straat? Veiligheid. Leefbaarheid. Love. Peace. We want it all, we want it now! En graag een paar euro van de uurprijs af. Hoezo kan niet? Dan schrijven we een pitch uit.

De markt is geen panacee, en wat je ver haalt, valt vaak vies tegen. Straathoekwerkers uit Amsterdam, Breda of Weststellingwerf kennen niet onze wijken, onze problemen en onze usual suspects evenmin. Voor de nieuwe welzijnswerkers goed en wel zijn ingewerkt staat – wegens het niet halen van de prestatieafspraken – de volgende aanbesteding op de rol. Niet de beste vaklui, maar de bureaucratisch best onderlegde aanbieder wint. Want aanbestedingen, dat is een vak apart. Dat heeft helemaal niks met welzijnswerk te maken.

Ondertussen verdampt de kennis, kunde en het menselijk kapitaal van een professionele Goudse organisatie. Weer een slag gewonnen voor de bureaucraten in hun quasi objectieve modellenuniversum. Opgeleid voor het koeioneren van mensen die wel een vak hebben geleerd. Zal ik mijn petje afzetten? Dan kunt u fijner poepen, zegt de professional lijdzaam en hij zoekt de website van het UWV.

Woorden

2009-11-27T10:34:00.000-08:00

Het nieuwe Centrum voor Jeugd en Gezin gaat werken volgens het linking pinconcept. Ik dacht even dat er een Chinese financier was gevonden voor de nieuwe organisatie. Maar uit de context kon ik opmaken dat het een bedrijfskundig principe betreft. Linking pin. Toen ik het op dezelfde bladzij voor de vierde keer tegenkwam, geloofde ik het niet meer. Ook al omdat de steller verzuimde uit te leggen wat de burgers ermee opschieten.

Waar komen de ambtelijk-bestuurlijke modewoorden vandaan? Waarom wordt het beleid uitgerold in plaats van ingevoerd? Wie bedacht dat je de zaken out of the box moet aanvliegen? Wat is er mis met de aloude originele benadering? Niet origineel natuurlijk.

Naast cliché’s heb je dure woorden. In de directiekamer van bureau BMC (of een ander organisatieadviesbureau) bedacht ooit iemand de bestuurskrachtmeting. ‘Wat een vondst, een bestuurskrachtmeting. Ha ha ha! Nog even vergaderen over een setje indicatoren en het is zo wetenschappelijk als quantummechanica. Ga jij vast een avondje oesters drinken met de jongens van vroeger, dan rollen we het hele concept in no time provinciebreed uit.’ Recent signaleerde ik de ‘versnellingskamer’ (zet ambtenaren en bestuurders van elkaar tegenwerkende overheden in één kamer, vergezeld van leuke nieuwe communicatiegadgets) en de pressurecooker-methode (ook zoiets, maar dan van een concurrerend bureau). Hartstikke nuttig natuurlijk, maar duur….. Ik ben ervan overtuigd dat er in Den Haag - want wij doen zulke dingen niet in Gouda, behalve dan die ‘foto’, maar dat terzijde – nog heel wat is te besparen met het nieuwe klerenconcept. Dat een klein jongetje keihard roept: ‘De keizer is piemelnaakt’.

Invloed

2009-11-20T15:12:00.000-08:00

Het is geloof ik ter ziele, maar er bestond in Gouda een poosje een blad – Into Business - waarin ondernemers tegen betaling een wervend verhaal over zichzelf konden laten opschrijven en publiceren. IJdelheid drijft mensen tot de gekste dingen, kijk maar naar Arend Jan Boekestijn. In dit lokale wereldtijdschrift stond elk jaar een ranglijst van de meest invloedrijke Gouwenaars.

Wat is invloed? Hoe werkt het? Wat bespreken de ouwe jongens (en meisjes) met elkaar in de bouwsoos, op de Rotary en bij de ondernemersvereniging? De redactie van Into Business kende in elk geval niet het hele verhaal. Want één man stond nooit in het lijstje: Hans Du Pre. Hij is ondernemer noch bestuurder en al helemaal geen old boy, maar ik weet niemand anders die op zijn eentje zo veel invloed uitoefent als hij. Hij kent alle dossiers die te maken hebben met de groene stadsrand en het historisch water van binnen en van buiten, evenals alle mensen die erbij betrokken zijn. Af en toe krijg ik een mailtje van hem, soms een mailwisseling met een reeks andere mensen. Het is altijd relevant want Hans houdt nauwgezet bij wie hij over wat informeert en waarom. Uiteraard. Volgende week hoorzitting over het Veerstalblok, moet je misschien naar toe gaan? Het waterschap vergadert binnenkort. Zou het handig zijn om toch nog even contact te zoeken met die en die?

Deze week werd bekend dat de Stolwijkersluis misschien toch wordt gered. Dat is de verdienste van veel mensen – niet in de laatste plaats van wethouder Arnout Menkveld en alle voortreffelijke Goudse ‘watermannen’ – maar zonder Hans was het vast niet zover gekomen.

Debat

2009-11-16T13:24:00.000-08:00

De gemeenteraad – behalve GBG en de SP - stemde vorige week donderdag in met de begroting. De laatste begrotingsbehandeling van deze gemeenteraad, voor het eerst met interruptiemicrofoons. Net als in de Tweede Kamer.

Was het een verbetering? Het is met microfoons net als met camera’s: ze stimuleren kippendrift. Tot schade en schande van de SP met zijn onhoudbare standpunt over het spreiden van Gouwenaars met een Marokkaanse achtergrond. Wim Hillenaar (CDA) begon. Waarom was de SP toch tegen sloop en nieuwbouw in Gouda Oost, die partij wilde toch een meer gemengde wijk? ‘Ze slopen de verkeerde huizen’, verdedigde Hans Daniël van Alphen zich. ‘U wilt mensen spreiden, maar u wilt ze niet dwingen, hoe gaat u dat dan aanpakken?’ informeerde Anita Engbers (PvdA). Je zag in gedachten Hans Daniël de deuren langs gaan. ‘Ik heb niks tegen u, maar zou u niet eens verhuizen? Want ziet u, er wonen hier al zo veel mensen van uw soort.’ Hans Daniël kwam er niet uit. ‘Ik word hier gewoon gebrandmerkt’, zei hij bokkig. ‘U luistert niet.’

Burgemeester Wim Cornelis greep in. Hij legde uit dat iedereen altijd naar elkaar luistert in de gemeenteraad. Dat de SP kritische vragen kreeg, getuigde juist van respect. Of de heer Van Alphen daar goede nota van wilde nemen. Wat zouden onze gasten van de raad er van denken, vroeg ik me af. Ik vroeg het na afloop aan een paar mensen. ‘Ze heten inderdaad niet allemaal Marijnissen’, zei iemand met een verwijzing naar Lia Thorborg (vorige week in het AD). ‘Het is een echte burgervader’, zei een andere gast over de burgemeester.

Anders nog iets opmerkelijks? De VVD en GBG hebben toch voor de financiering van de parkeergarage op het Bolwerk gestemd. ‘We hebben het allemaal nog eens goed doorgerekend’, voegde Arnold Jue er gewichtig aan toe. Laura Werger (VVD) sloeg in het hele begrotingsdebat een andere toon aan. Aardig. Zou dat iets met Sinterklaas te maken hebben?

Het laatste begrotingsdebat van deze raad. ‘Dit gaan we doen’ was de titel van het bestuursakkoord. Wat is ervan terechtgekomen? Onze eigen wethouder, Marion Suijker, kreeg de meeste complimenten. Zij boekte de beste resultaten: op het terrein van jeugdwerkloosheid, op sociale zaken (de op een na beste sociale dienst van Nederland) en met een vlekkeloze invoering van de WMO, een listig dossier. Kijk, dat is onze lijsttrekker. Kom maar op met die verkiezingen.

Chinees

2009-11-05T13:01:00.000-08:00

Direct lenen? Even Peking bellen. Dat was nog eens een opmerkelijke bijdrage van de VVD. De gemeenteraad vergaderde gisteravond over het voorstel van B&W om het bouwproject op het Bolwerk vlot te trekken. Het project ligt al een hele tijd stil omdat de banken alleen nog maar investeren in loterijen zonder nieten.

Maandenlang werkten juristen en financieel experts aan een oplossing: de gemeente leent de projectontwikkelaar – onder strikte voorwaarden - geld voor de bouw van de parkeergarage. In een besloten vergadering, vorige week, beantwoordden wethouder Harro Janssen en zijn ambtenaren tot in het nachtelijk uur, veel kritische vragen van alle fracties. Is het risico verantwoord? Zijn de bedrijven waar we zaken mee doen wel gezond? Wat gebeurt er als het toch misgaat tijdens de bouw? Springen we er als gemeente wel goed uit?

Een meerderheid van de raad oordeelde gisteravond dat de antwoorden van het college overtuigend waren en dat het risico beheersbaar is. Gezien het grote belang van het Bolwerk – we maken er geen gewoonte van - geeft een raadsmeerderheid groen licht. Maar wat doet de VVD? De strategie van fractievoorzitter Laura Werger is onnavolgbaar. Toen bleek dat de kredietcrisis het project had lamgelegd, beklaagde Laura zich dat er niks meer gebeurde. Kwam er nog wat van? Niet veel later verlegde de VVD de koers. Waarom gaven we het bouwbedrijf niet gedaan, de fatale termijnen in het contract waren toch al lang verstreken? Wethouder Arnout Menkveld legde keer op keer uit dat dit stellig het einde van het hele plan zou betekenen, en van het bouwbedrijf, dat het per slot van rekening ook niet helpen kon dat de markt en het bankwezen waren ingestort.

Kortom, iedereen was nieuwsgierig wat Laura zou gaan zeggen en inderdaad: het was weer verrassend. De VVD was er niet van overtuigd dat het college de alternatieven voldoende had onderzocht. Had het college er bijvoorbeeld aan gedacht dat er tegenwoordig veel Chinese investeringsmaatschappijen zijn met interesse in dit soort bouwplannen? Na de vergadering kon Laura de wethouder zo een naam en een nummer geven. Tsja. Hoe lang is een parkeergarage? Vroeg wethouder Siebe Keulen zich af in de wandelgang. Of was het een constatering?

Speeltuin (2)

2009-11-03T06:03:00.000-08:00

Nog even over grenzen stellen en perspectief bieden. Een kind bij de lurven pakken en mores leren is soms nodig. Het kind aanspreken en de ouders. Maar het is niet voldoende. Het helpt enorm om naar een kind om te kijken, wat sommige ouders helaas te weinig doen. Mogelijk omdat ze een steuntje in de rug nodig hebben.

Het PvdA raadslid Anita Engbers zette zich met energie en overtuiging in om geld uit Den Haag te krijgen voor meer spelbegeleiders in Gouda. Ze liet geen partijcongres of ledenraad onbenut om te lobbyen. Nu is het haar gelukt. Minister Ter Horst van Binnenlandse Zaken heeft subsidie toegezegd.

Anita verwacht dat na de zomervakantie een aantal spelbegeleiders aan de slag kan. De inzet van spelleider Colin Spence leverde in Kort Haarlem al goede resultaten op. ‘Ook in Oud-Achterwillens, de Burgen- en de Lustenburg en delen van Korte Akkeren kunnen spelbegeleiders een waardevolle bijdrage leveren aan de leefbaarheid’, zegt Anita vandaag in het AD. De PvdA maakt verschil, was ons motto bij de vorige raadsverkiezingen. Ik vind dat het wel weer eens gezegd mag worden.

Speeltuin

2009-11-02T12:37:00.000-08:00

Kinderen moeten volop kunnen spelen. Overal in de stad worden daarom nieuwe speeltuinen aangelegd. Ook op het pleintje bij ons achter. Aanvankelijk stuitte het idee bij een aantal buren op weerstand. Zou de speeltuin geen hangjeugd aantrekken?

Gelukkig zijn het allemaal beschaafde, weldenkende mensen die ook wel begrijpen dat je niet je eigen kinderen kunt voorlezen uit Pluk van de Petteflet en tegelijkertijd actievoeren tegen de Torteltuin. Zo kon in goede harmonie een plan worden gemaakt en uitgevoerd. Nu staat er op het pleintje een bank, een klimglijbaan en een vierpersoonswip met er omheen drie – later te beplanten – stroken aarde. Hartstikke mooi.

De hekken waren nog niet weg, of de kinderen stroomden toe. Twaalf tegelijk op de glijbaan, met zijn tienen op de wip. Rakelings of raak suisden de zwarte kluiten aarde over het plein. Pats! Tegen de ruit van de achterbuurvrouw, of in de nek van een ander kind. Ik kwam juist met mijn fiets de poort uit. ‘Ben je helemaal bedonderd?’ vroeg ik nijdig aan een jongetje van een jaar of negen, een verse kluit in de aanslag. Een poosje aanhoorde hij mijn preek voordat hij me onderbrak. ‘Ik ken u niet, waarom zou ik naar u luisteren?’ Ik wou dat rotkind bij z’n lurven pakken en mores leren, maar ik deed het natuurlijk niet. Het zou je netjes staan als raadslid. In de praktijk van alledag is het nog knap lastig: grenzen stellen en perspectief bieden.

Wouter Bos is terug!

2009-10-30T14:23:00.001-07:00

Plastic

2009-10-28T08:34:00.000-07:00

Onze zolder is wat in geruststellend bestuurlijk jargon heet ‘een gebied waar opgaven liggen’. Ik kom er daarom niet zo graag. In de eerste plaats zijn er de manden met vouw- en strijkwas. Een poosje rechtstreeks uit de wasmand leven gaat weliswaar best, maar de beleving van ontbijt en ochtendspits in ons gezin lijdt er wel onder.

Verder zijn er wankele stapels oude paperassen, dozen met verweesde knuffels en ander vergeten speelgoed waaronder keukens, vliegvelden en parkeerdekken van schreeuwplastic. Het ergste zijn de winkeldochters. Schemerlampen, kandelaars en andere impulsaankopen die er bij nader inzien helemaal naast waren. Het is alles bij elkaar een magisch realistische collectie die je aan de straatstenen niet kwijtraakt.

Dankzij wethouder Marco Kastelein kreeg één stuk onverwachts toch een tweede – of beter gezegd eerste – leven. Het is een geëmailleerd vat, bij wijze van wasmand aangeschaft, maar voor dat doel veel te zwaar en dus heel onhandig. Nu staat hij in de tuin voor de gescheiden inzameling van plastic. ‘Ik ben goed bezig’, denk ik steeds als ik een lege rookworstzak in het vat laat glijden. Ook al vanwege de kansrijke mogelijkheden om werk met werk te maken. Zou je af en toe ook een speelgoed shellstation mogen meegeven voor de recycling?

Gevoelens

2009-10-24T01:59:00.000-07:00

Al Gore kreeg de Nobelprijs niet omdat hij het milieu verbeterde, maar omdat hij de perceptie veranderde*. Met de veiligheid in Gouda is het omgekeerd. Uit de cijfers blijkt dat het beter gaat, maar in de beleving van de burgers wordt het almaar onveiliger.

Hoe komt het dat feiten en perceptie zo uit elkaar lopen? Veiligheid is zo verpolitiekt dat je je voortdurend moet afvragen welk motief er schuilgaat achter welke bewering. Oppositie- en protestpartijen – lokaal en in de Tweede Kamer - hebben een belang om in te spelen op het gevoel van onbehagen. Criminaliteit en overlast moeten beter en nog 'keiharder' worden aangepakt, en dat gaan wij straks doen als we aan de macht zijn, in tegenstelling tot die luie slampampers die het nu zijn! (Zie de website van Trots op Gouda). De Telegraaf zet elke winkeldiefstal in Gouda waar een Marokkaan bij betrokken is drie kolommen breed op de voorpagina. Het zijn dingen die gebeuren, zeker. Maar geeft het ook weer wat er speelt?

Uit een rapport van het COT blijkt dat Gouda heel behoorlijk op weg is met het integrale veiligheidsbeleid. Op een aantal punten moet het beter, daarom komt er ook een vernieuwd plan. Wat te doen met het gevoel van onveiligheid onder burgers? Eén ding hoop ik vurig: alsjeblieft geen extra communicatie! Overheidscommunicatie werkt meestal niet, of averechts, en al helemaal als je toch al zwaar onder verdenking staat van het ernstig bagatelliseren van de problematiek. Al is dat nog zo onterecht. Daarom liever daden dan woorden, bijvoorbeeld nog meer (door de gemeente geregisseerde) inzet van politie, corporaties en welzijnswerkers om overlast in wijken te beteugelen. Als over het resultaat naar huis is te schrijven, zal de vrije nieuwsgaring die taak wel op zich nemen. Mits de journalisten niet te veel worden gehinderd door de persvoorlichters en senior communicatieadviseurs.

* Deze zin heb ik gepikt uit de (voortreffelijke, vermakelijke en behartigenswaardige) Johan de Wittlezing van Joris Luyendijk. Dit stukje is er losjes op geïnspireerd. De lezing is gratis op te vragen bij pr.leentvaar@online.nl

Mazzel

2009-10-15T10:13:00.000-07:00

‘We verhogen de lasten voor de burgers niet, als het niet noodzakelijk is om de kosten te dekken’, zegt wethouder Harro Janssen van Financiën in een persbericht over de begroting. Daar komen we weer goed weg! Je hebt er ook zat die terwijl ze bulken van het geld, om de haverklap, schuddebuikend van de pret, draconische belastingverhogingen uitvaardigen. Gewoon om te pesten.

Het is fijn schmieren met zulke opzichtig omzichtige bewoordingen. Maar weldra zal het lachen ons vergaan. De begroting voor volgend jaar is sluitend dankzij bezuinigingen op de gemeentelijke organisatie. Ik vind het ongezien een huzarenstuk. De grote klappen komen in de volgende jaren. Een korting van 20% procent vanwege het Rijk, steeds meer werklozen en de grote bouwprojecten komen niet of moeizaam van de grond. Waar gaan we de miljoenen vandaan halen? Doen we geen zwembad? De schouwburg dicht, misschien? Niet? Het filmhuis dan! Kan de schuldhulpverlening op een laag pitje? Het onderhoud van wegen en openbaar groen?

Wat is de kritische ondergrens van het voorzieningenpeil, wat hebben we er met zijn allen voor over? Dat zijn de vragen die onontkoombaar op ons afkomen. Het is verstandig dat het college van B en W vast een kiezeltje in de vijver gooit.

Stadsmarketing

2009-10-11T12:45:00.000-07:00

Wethouder Siebe Keulen stuurde de raad vrijdag een brief over stadsmarketing. ‘De afgelopen jaren zijn veel evenementen en winkeliersacties gehouden, nu wordt het tijd de stadsmarketing op een hoger plan te tillen.’

Ik moest denken aan de visie die een extern bureau twee jaar geleden opstelde. Een kloek rapport met ‘proposities’ zoals ‘in Gouda staat de tijd soms stil’. Is het boerenheikneuterig of een kwestie van gezond verstand om te denken dat zulke rapporten ongeveer net zo veel opleveren als een koopsompolis van de DSB-bank?

Hoe het ook zij: veel ondernemers en (maatschappelijke) organisaties in de stad vinden dat er meer moet worden gedaan aan het imago en het ‘vermarkten’ van de stad. Wat moet er gebeuren? Hoe gaan we het organiseren? Daarover gaat Keulen met ze in gesprek. Dat lijkt me nuttig en nodig. Tik maar eens ‘Gouda’ in op You Tube. De score is een treurigmakende verzameling narigheid: burenruzies, op heterdaad betrapte kluisjeskrakers en de onvermijdelijke stemmingmakerij tegen Marokkanen afkomstig van de PVV. Gelukkig maar dat er nog een Franse toerist in de stad was die zich metterdaad om onze citymarketing bekreunde.